Druk 3D w przemyśle spożywczym coraz częściej zastępuje drogie i mało elastyczne elementy wykonywane tradycyjnie. Dobry przykład to obracarka do puszek drukowana w 3D z igliduru i150.

Choć starożytne greckie słowo „nano" oznacza „karzeł", w świecie nanotechnologii nawet karzeł urosłby do rozmiarów olbrzyma. W technice „nano" to dziesięć do potęgi minus dziewięć, czyli jedna miliardowa. Co więcej, możliwe jest tworzenie struktur jeszcze mniejszych — takich jak precyzyjne kształty wytwarzane przez drukarkę 3D NanoOne firmy UpNano. W procesie tym cząsteczki światła są kierowane na materiał wyjściowy z dokładnością do tysięcznych części milimetra. Aby podłoże mogło zostać precyzyjnie ustawione, trzy kompaktowe, wysokowydajne silniki FAULHABER dbają o jego właściwe położenie.

Z technologii druku 3D coraz częściej korzystają firmy produkcyjne z różnych branż, powoli dowiadują się o niej osoby, które z wytwarzaniem addytywnym nie mają nic wspólnego.

W Katarze realizowany jest obecnie największy na świecie projekt budowlany, w którym wykorzystywana jest technologia druku 3D. W planach jest wybudowanie dwóch szkół, które ustanowią nowe rekordy pod względem rozmiarów w kategorii budynków drukowanych w technologii druku 3D. 

Ten produkt może stanowić postęp w druku 3D. Naukowcy opracowali system, który automatycznie konfiguruje drukarki 3D do pracy z nowymi, ekologicznymi materiałami.

Firma Siemens Digital Industries Software we współpracy z Centrum Innowacji Akademickich Uniwersytetu Michigan (U-M) opracowała innowacyjny kurs online mający na celu zwiększenie przemysłowego wykorzystania technologii przyrostowych i przygotowanie przyszłych kadr inżynieryjnych. Kurs "Wprowadzenie do druku 3D z metalami" jest dostępny jako otwarty, masowy kurs online (MOOC), skierowany zarówno do profesjonalistów, hobbystów, jak i studentów.

Zespół naukowców z trzech gdańskich uczelni prowadzi prace nad hydrożelowym opatrunkiem na skórę, wykorzystując nowoczesną technologię sferycznego druku 3D. 

„Prasowanie z modulacją prędkości” pozwala tworzyć obiekty drukowane w 3D o różnych kolorach i fakturach przy użyciu tylko jednego materiału.

Niedawno opracowany system może zrewolucjonizować świat druku 3D, usprawniając wdrażanie nowych nośników druku. 

Chociaż coraz więcej urządzeń jest opracowywanych do użytku na lub w naszych ciałach, takie urządzenia zwykle nie są zbyt "podobne do ciała". Nowa żywica do druku 3D może to zmienić, umożliwiając zmienną sztywność pojedynczych obiektów.

Chociaż istnieje kilka metod drukowania 3D metalowych obiektów, wszystkie z nich wymagają zastosowania ciepła - co nie sprzyja między innymi produkcji niektórych wrażliwych na ciepło elementów elektronicznych. Nowy żel może być jednak wykorzystywany do drukowania takich przedmiotów w temperaturze pokojowej.

Różne rodzaje metalu mają różne właściwości, więc ich połączenie może skutkować przedmiotami, które przewyższają te wykonane z jednego metalu. Nowa technika pozwala na łączenie przez drukarki 3D, szybciej i łatwiej niż kiedykolwiek wcześniej.

Potocznie używana nazwa druku 3D zalicza się do wytwarzania detali metodą addytywną/przyrostową, która, oprócz samego pomysłu na detal, wymaga przejścia przez trzy etapy: modelowania, drukowania i wykończenia. Sam proces druku 3D polega na przyrostowym wytwarzaniu detali, czyli na nakładaniu kolejnych warstw materiału, a następnie spajaniu go w sposób selektywny w celu uzyskania elementu przestrzennego.

3 lata temu konsorcjum małych i średnich firm, a także dużych przedsiębiorstw i instytucji badawczych rozpoczęło wspólny cel, jakim jest zrewolucjonizowanie druku 3D w metalu w obszarze produkcji seryjnej w branży motoryzacyjnej. Dziś firmy te ogłosiły, że udało się uprzemysłowić i zdigitalizować wytwarzanie addytywne do seryjnej produkcji motoryzacyjnej.

SMARTTECH3D Robotized to rozwiązanie, które zapewnia cyfryzację i optymalizację procesów w przedsiębiorstwie, a jednocześnie dostarcza efektywnych narzędzi do komunikacji pomiędzy różnymi grupami użytkowników, jak np. inżynierowie, kadra zarządzająca czy poddostawcy.