Europejskie dozbrajanie to nie tylko budżety i systemy uzbrojenia – to przede wszystkim pytanie, kto je zaprojektuje, wyprodukuje i utrzyma w gotowości przez dekady. Coraz więcej firm cywilnych – producentów elektroniki, automatyki czy oprogramowania – zbliża się do łańcuchów dostaw przemysłu obronnego. Sprawdzamy, czego naprawdę oczekuje sektor zbrojeniowy od nowych dostawców i jaką drogę muszą przejść, by się w nim odnaleźć.

Polska przeznacza na obronność 4,3% PKB ‒ więcej niż jakikolwiek inny kraj NATO. Za tymi liczbami kryje się nie tylko zakup sprzętu za granicą, lecz rosnący głód krajowych mocy produkcyjnych: spawaczy, frezarek, narzędzi i precyzyjnych komponentów. Dla firm przemysłowych, które dotąd funkcjonowały poza sektorem obronnym, otwiera się okno możliwości. Ale wejście wymaga przygotowania – technicznego, jakościowego i organizacyjnego.

W 2025 roku wprowadzono na rynek około 57 000 cobotów, a prognozy na kolejne lata są jeszcze bardziej optymistyczne. Analitycy z Interact Analysis szacują, że do 2030 roku rynek osiągnie ponad 128 000 jednostek rocznie, rosnąc w średnim tempie 17,3% rocznie.

Technologie informacyjno-komunikacyjne (information and communication technologies – ICT) odgrywają dziś jedną z głównych ról w rozwoju gospodarki, ale również w przemyśle ich znaczenie jest olbrzymie.